← கதைகள்

கண் கொடுத்த வேடன் கண்ணப்பர்

பூஜை முறை தெரியாத வேடன், அன்பு மட்டுமே தெரிந்தவன் — தயங்காமல் தன் கண்ணைக் கொடுத்தான்.

காளத்தி மலைக்கு அருகே உடுப்பூரில், வேடர் தலைவனின் மகனாகத் திண்ணன் என்ற இளம் வேடன் இருந்தான். ஒரு நாள் காட்டில் தனியாக இருந்த சிவலிங்கத்தைக் கண்டான். அவன் மனம் உருகியது. அவனுக்கு எந்தப் பூஜையும் தெரியாது. தனக்குத் தெரிந்த வழியிலேயே வழிபட்டான்.

வாயில் நீர் கொண்டு வந்து லிங்கத்துக்கு அபிஷேகம் செய்தான். தலைமுடியில் பூக்களைச் செருகி வந்து சாற்றினான். தன் இறைவனுக்கு நல்லதாக இருக்க வேண்டும் என்று, இறைச்சியைச் சுவைத்துப் பார்த்துப் படைத்தான்.

தினமும் காலையில் சிவகோசரியார் என்ற அர்ச்சகர் வந்து முறைப்படி பூஜை செய்வார். இந்த “அசுத்தத்தை”ப் பார்த்து வருந்தி, எல்லாவற்றையும் சுத்தம் செய்வார். சிவன் அவர் கனவில் வந்து, “நாளை மறைந்திருந்து பார். உண்மையான பக்தி என்னவென்று தெரியும்” என்றார்.

மறுநாள் திண்ணன் வந்தபோது, லிங்கத்தின் ஒரு கண்ணில் இரத்தம் வழிந்தது. ஒரு கணமும் யோசிக்காமல், திண்ணன் அம்பால் தன் கண்ணைத் தோண்டி எடுத்து அங்கே பொருத்தினான். இரத்தம் நின்றது.

அப்போது லிங்கத்தின் மற்றொரு கண்ணிலும் இரத்தம் வழிந்தது. தனக்குக் கண் தெரியாமல் போகும் என்பதால், அடையாளத்துக்காகத் தன் காலை லிங்கத்தின் மீது வைத்து, இரண்டாவது கண்ணையும் எடுக்க அம்பை உயர்த்தினான்.

லிங்கத்திலிருந்து சிவனின் கை நீண்டு அவனைப் பிடித்தது. “நில்லு கண்ணப்ப! நில்லு!” மறைந்திருந்த அர்ச்சகர் எல்லாவற்றையும் கண்டு உண்மையை உணர்ந்தார். அன்று முதல் அந்த வேடன் கண்ணப்பர் என்று அழைக்கப்பட்டார். அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் அவரும் ஒருவர். காளஹஸ்தி கோயிலில் ஒரு மலை மீது அவருக்குச் சன்னதி உள்ளது.

அர்ச்சகருக்கு எல்லா விதிகளும் தெரியும். வேடனுக்கு ஒன்றும் தெரியாது. சிவன் தேர்ந்தெடுத்தது வேடனின் அன்பை.

பாடம்:சிவன் பார்ப்பது நாம் பின்பற்றும் விதிகளை அல்ல, உள்ளத்தில் இருக்கும் அன்பை.

மூலம்: பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்)