என்றும் பதினாறு — மார்க்கண்டேயர்
பதினாறு வயதில் இறக்க வேண்டிய சிறுவன் லிங்கத்தைக் கட்டிப்பிடித்தான் — காலனே பின்வாங்கினான்.
- அடியார்மார்க்கண்டேயர்
- செய்ததுஎமன் உயிரைப் பறிக்க வந்தபோது, சிவலிங்கத்தை இறுகக் கட்டிப்பிடித்து விடாமல் இருந்தார்.
- பெற்ற வரம்சிவன் எமனைத் தடுத்து, "என்றும் பதினாறு" என்று வரம் அளித்தார்.
- பாடம்கடினமான நேரத்திலும் நம்பிக்கையை விடாதே. அச்சத்தை விட அன்பு வலிமையானது.
மிருகண்டு முனிவருக்கும் அவர் மனைவி மருத்துவதிக்கும் குழந்தை இல்லை. அவர்கள் சிவனை வேண்டினர். சிவன் இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கச் சொன்னார்: நீண்ட நாள் வாழும் சாதாரண மகன், அல்லது பதினாறு ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழும் ஞானமும் நற்குணமும் கொண்ட மகன். அவர்கள் நல்ல மகனைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அவனுக்கு மார்க்கண்டேயன் என்று பெயரிட்டனர்.
மார்க்கண்டேயன் எல்லாவற்றையும் விடச் சிவனை நேசித்து வளர்ந்தான். பதினாறாம் வயது நெருங்க நெருங்கப் பெற்றோர் வருந்தினர். அவனோ கோயிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டே இருந்தான்.
கடைசி நாளில் எமன் பாசக் கயிற்றுடன் வந்தான். மார்க்கண்டேயன் சிவலிங்கத்தைக் கட்டிப்பிடித்தான். எமன் கயிற்றை வீசினான். அது லிங்கத்தின் மீதும் விழுந்தது.
சிவன் கோபத்துடன் லிங்கத்திலிருந்து தோன்றி எமனை உதைத்துத் தள்ளினார். தமிழ் மரபில் இந்த வடிவம் காலசம்கார மூர்த்தி — காலனை வென்றவர். மார்க்கண்டேயனுக்கு “என்றும் பதினாறு” என்று வரம் அளித்தார்.
மூலம்: புராணங்கள்; தமிழ் மரபில் திருக்கடையூர்